Gouden Frits
Frank Roumen 20 mrt. 2008

---

 Het leven van een amateurtheatergezelschap gaat niet altijd over rozen.

Over het algemeen wordt alleen de regisseur betaald bij amateurtheater. Dat is geen vetpot natuurlijk, zeker niet als je het omslaat naar de uren die er inzitten, maar hij is, vergeleken met de rest, wel de grootverdiener.
En dat terwijl er in het amateurtheater zoveel mensen goud waard zijn. Neem nou mijn goede vriend en vaste technicus en vormgever Frits Huysman.
Met hem werk ik momenteel onder andere aan de eenakter Straf, mijn laatste eenakter. Voor Straf hebben we helemaal geen budget, aangezien de vereniging momenteel krap bij kas zit. We hebben het dan ook maar als een uitdaging opgevat om alles voor nul euro te produceren.

“Mag deze jongeman iets vragen?’ Een van de organisatoren van het eenakterfestival in Naarden stond plotseling naast Frits en mij, met aan haar hand een kereltje van een jaar of acht. Yannik had genoten van onze voorstelling Straf. En dan vooral van een element waar niet ik, maar vormgever Frits zijn ziel en zaligheid in had zitten: de paasstal.

Al tijdens de eerste leessessies met Anja en Madelon, de beide actrices van dit stuk, was de vraag gesteld: hoe ziet in godsnaam een paasstal eruit? Een kerststal herkennen we meteen, maar een paasstal? Bestaat niet.

Toch is het in Straf een wezenlijk onderdeel van de vertelling. Els, die in de bak zit vanwege de moord op de minister van Cultuur (zoals te zien in de eenakter De Finale, waarvan Straf het vervolg is) knutselt paasstallen – “want kerststallen doet iedereen al” - voor het goede doel.

Ter inspiratie had ik, bij die eerste lezing, allerlei afbeeldingen van internet afgeplukt van het kruisigingstafereel op Golgotha. Van serieuze, prachtige schilderijen van Caravaggio tot en met Adje aan het kruis in Paul de Leeuws concertshow, als parodie op Madonna.
Frits bekeek het allemaal eens rustig terwijl hij nog een trekje van zijn sigaret nam.
Twee maanden later zette hij een prototype op tafel. “Schiet d’r maar op, hoor”, zei hij nog. Maar d’r viel niks te schieten. Het ding was briljant. Een lelijk gifgroen konijn aan het kruis genageld, inclusief een afdakje. Zo (ogenschijnlijk) eenvoudig is briljantie.

Straf is een productie van mensen die goud waard zijn. Toch doen we het met zijn vieren voor nop. Toen Yannik ons in Naarden, na afloop van de voorstelling, met zijn hertenoogjes aankeek en vroeg of hij zo’n paasstal mocht hebben, moesten we hem eerlijk opbiechten dat we de rekwisieten nog een aantal maanden nodig hadden en we de paasstallen dus niet konden missen. Immers, we hebben geen geld om nieuwe stallen te maken.

Maar Frits, de man die goud waard is, heeft ook een hart van goud. Hij heeft Yanniks adres genoteerd en stuurt hem, na afloop van onze tournee, een aangetekende paasstal naar Naarden!

Straf gaat op zaterdag 29 maart in de Engelenbak in Amsterdam in premiere. Voor de overige speeldata van Straf, zie ook:
www.frankroumen.nl
www.nanooknono.nl

Frank Roumen.

door: Frank Roumen