Pepijn heeft één groot voordeel: het is een theater met geschiedenis en dat voel je in de zaal. Pepijn heeft ook één groot nadeel: het is klein, HEEL klein.

Laat ik het zo zeggen: in de kleedkamer past exact één stoel, wil ik zelf ook de kleedkamer in, dan moet die stoel er uit. Ook het podium is klein, ik heb schoenmaat 45, dat is eigenlijk net te groot voor het podium. Het publiek zit krap. Of krap, laat ik het zo zeggen: Kan je je de beelden herinneren van de record poging ‘Zoveel mogelijk mensen in een telefooncel’? Dat is exact de manier hoe het publiek moet zitten als ze honderd man in dit zaaltje willen proppen. En het nadeel is, ze proppen er ook daad werkelijk honderd man in.

 

Maar er zat sfeer in de zaal en dat is het belangrijkste. Het was een warm bad toen ik op kwam. Ik kon lekker spelen en had de zaal in de hand. Tenminste: de eerste tien minuten. Toen ging er technisch iets mis. De poging tot het oplossen van dit euvel duurde een minuut of 8. Die moest ik met improvisaties vol lullen. Dat lukte me wel, maar dat is niet waar je op zit te hopen. Het vervelendste was nog wel, dat we het probleem niet op konden lossen en ik met een gemankeerde voorstelling verder moest. Ik kon niet uitpakken, maar moest mijn nieuwe voorstelling (die toch nog in de maakfase zit), zo naakt en uitgekleed als het maar kan spelen. Het voelde alsof ik een mooi schilderij kon presenteren, maar het publiek alleen maar de lege tubes konden bekijken. Dat is toch wezenlijk anders. Dat voelt alsof je moet rennen met zandzakken aan je benen.

 

Het duurde dan ook even voordat ik de sfeer terug had, maar gelukkig kreeg ik de sfeer terug en werd het een heerlijke avond. Er werd veel gelachen en de serieuzere gedeeltes kwamen volgens mij binnen. Ik heb zelden (ook niet bij de Arie en Silvester voorstellingen) zo’n snelle staande ovatie gezien. Mensen gingen meteen en en masse staan. Heerlijk.

Ik heb nu rust tot aan september, daarna ik ga pas echt try-outen. Daarna op 6 november in première (in hoofddorp) en dan een volledige tournee. In totaal zo’n 80 voorstellingen. Kortom, ik ben goed op weg en ik ga een heerlijke zomer tegemoet. Waarom een heerlijke zomer? Ik ben namelijk in de wetenschap dat ik daarna een te gekke tournee ga spelen.

Groet,
Silvester Zwaneveld